หากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง
ว่าทำไมราถึงรักคน ๆ นี้นัก
แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง...รักเพราะรัก
ฟังอาจดูเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป
แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้
ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป
แต่กับคนที่เรารักเขา แล้วเขาไม่รักเรา
ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา
ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้
เขาก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน
และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน
ก็ยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น
ถ้าคุณมีความสุขมันก็ดีไป
แต่สุข...แล้วเหนื่อยใจก็น่าคิดเหมือนกัน
คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น
กับเรื่องความรักก็เช่นกัน
เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน
คงต้องพักซะบ้าง
ลองหยุดวิ่งตามเขาสักครั้ง
แล้วมาเดิน (แค่เดินคับ) ตามตัวเองสักหน
คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น
อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า...
การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย
แต่ยังไงซะ เราเลือกแล้วที่จะรักก็ต้องพร้อมที่จะเจ็บ
แล้วรอเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
ว่าสิ่งที่เราทำลงไปนั้นเรารักเขามากเพียงใด
แล้วใครที่รักและอยากให้เค้ามีความสุขกับเรา
จงรอและอดทดเพื่อรักของเราและเขาต่อไป
จนเราไม่อยากหายใจ.....เท่านั้นพอ
..............หมา หมา
English
มั่ย ทำ 7 แร๊ะ หรอ ??